O prezo da liberdade

Nos balances de fin de ano, bos e malos resultados altérnanse e case que se compensan: o peor ano da Bolsa, o mellor nos deportes; menos coches vendidos, menos mortos en accidentes de tráfico… Pero hai unha cifra que ano tras ano se mantén ou se incrementa: as mortes de mulleres por violencia doméstica.

Esa violencia sempre a houbo. Era menos visible porque as vítimas, ao non existir posibilidade de escape, sufrían en silencio. Dende o momento en que as mulleres foron adquirindo autonomía e se foron emancipando, comezou a reacción masculina de non deixarse arrebatar as posesións propias ou de dispoñer delas á súa conveniencia. O home que mata á súa parella móvese polas mesmas crenzas que o levan a agredir ao veciño que lle rouba a froita ou a matar ao can que xa non serve para a caza. Esta idea plásmase no dito «mateina porque era miña», ao fondo do cal está o absoluto convencemento de que a muller é unha posesión do varón. Desarraigar esa idea é cuestión de tempo, de xeracións educadas na igualdade, cousa que de momento é utópica. Moito despois de que en Estados Unidos se abolise a escravitude, os negros seguían discriminados e eran vítimas de todo tipo de ataques. O mesmo sucede coas mulleres.

As mortes por violencia doméstica son o prezo da liberdade feminina, un prezo demasiado caro que por desgraza seguiremos a pagar. Todo que se faga por castigar aos maltratadores contribuirá a reducilo. Oxalá cheguemos a ver unha era Obama para as mulleres. Son os meus votos para o novo ano cos meus mellores desexos para os lectores de La Voz de Galicia.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Salir /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Salir /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Salir /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Salir /  Cambiar )

Conectando a %s