Artículos de Marina Mayoral

Veciños de prostitutas

Septiembre 15, 2009 · 2 comentarios

Aos veciños do Raval en Barcelona moléstaos a presenza das prostitutas. Tamén lles molestan aos do centro de Madrid, e podemos xeneralizar e dicir que ninguén quere ver prostitutas no seu barrio. Non están en contra da prostitución, iso non; cada un que faga o que queira, somos un país democrático, hai liberdade; se queren ser prostitutas, alá elas, pero que non se me planten na miña rúa a facer esas porcalladas, que as leven ás aforas, ou que estean pechadas en prostíbulos; o que sexa, pero na rúa, na miña rúa, non.

A moita xente, a eses mesmos que protestan pola presenza das prostitutas no seu barrio, non lles parece mal que haxa mulleres que teñan que vender o seu corpo para sobrevivir (só un 5%, segundo as enquisas, a practica voluntariamente) e homes que se aproveitan desa necesidade para satisfacer a baixo custo os seus desexos, ás veces os máis repugnantes. Iso tenos sen coidado; o que non aturan é que o ambiente sórdido, no que elas inevitablemente viven, os roce; non queren ser veciños de prostitutas.

Esa sordidez é a realidade da prostitución. A solución non é pechalas nas aforas nin soñar con «prostíbulos autoxestionados». Unha prostituta será sempre unha muller marxinada e indefensa; unha vítima. A solución está en perseguir ás mafias que trafican con mulleres, en castigar ao prostituidor, en perseguir ao cliente e en buscar para esas mulleres un traballo digno. Pero nestes momentos de crise, iso é tamén unha utopía. O que van facer con esas mulleres é cambialas de sitio para evitar que a realidade lles entre polos ollos aos que non queren vela.

Categorías: Galego
Etiquetado:

2 respuestas hasta el momento ↓

  • Vagabundo en la red // Septiembre 21, 2009 a 7:20 pm | Responder

    Tiene razón, señora. O argumento que vostede esgrime falábalo cun amigo aínda onte. Aquí cada uno mira su propio ombligo, ya se desangre quien sea en sus narices. É normal, a productividade é o novo tótem. Sólo en una cosa me muestro en desacuerdo: en España no hay democracia, hay plutocracia.

    Recordos.

  • Santos Doval // Septiembre 25, 2009 a 11:12 am | Responder

    Y después de todo esto yo me pregunto (perdonen que escriba en castellano, pero por desgracia para mí es la única lengua que hablo): ¿Por qué es indigna la prostitución? ¿Por qué hay tantas personas a las que les molesta lo que hacen los demás? Y lo más importente, ¿por qué no se legaliza de una vez la prostitución y empiezan a pagar impuestos como todo hijo de vecino (al menos los trabajadores, que nos lo quitan de la nómina, que los empresarios ya es otra historia)?
    Si está tirado, uno se acerca como si va a comprar una barra de pan con la barra debajo de los pantalones titilando de emoción, habla, contrata, ejecuta (sin tirar nada al suelo, no hay que ser cochino), paga, pide factura y a casa, que se hace tarde.
    Yo personalmente no veo ningún problema, o no veo más que cuando los gamberros de mi barrio gritan por la noche y yo tengo que levantarme a las seis de la mañana. El problema de la prostitución no es la prostitución en sí, que no acaba con ella ni el mismísimo jesucristo que volviera, es la suciedad que la rodea, es el trato de personas obligadas, es el chulerío que se gana sus buenos millones (de euros) a costa de la falta de libertad de otra persona, nada más y, por desgracia, nada menos. No seamos cínicos, que la mayoría ya tenemos unos años.
    Y lo de la plutocracia, pues qué quiere que le diga, señor, usted sabrá por quién lo dice, que yo estoy la mar de tranquilo.

Dejar un comentario