Pasou en Baena, pero puido pasar en calquera sitio: unha adolescente de trece anos foi violada por seis rapaces, algúns menores de idade. A nena coñecía a un deles, que a invitou a acompañalo, levouna con outros cinco amigos a un patio común dun bloque de edificios e alí ameazárona, se non accedía aos seus desexos, con difundir un vídeo no que mantiña relacións íntimas cun dos rapaces. Hai un detalle que fai este suceso, se cabe, máis triste: como estaban a plena luz, ás cinco da tarde e nun patio comunal, a agresión foi vista por unha veciña, que agardou cinco horas a que o seu home volvese á casa para contarlle o ocorrido. E só despois de falar con el chamou á policía para informar do ocorrido. Pregúntome cal é o mecanismo psicolóxico polo que unha muller agarda cinco horas e necesita consultar, ou quizá pedir permiso, ao seu marido para proporcionar axuda á rapaza informando á policía do que está vendo. ¿Que temía? ¿Verse envolta nalgún proceso xudicial? ¿Non estaba segura de se se trataba dunha agresión? ¿A súa indecisión era temor á policía ou á reacción do seu marido ante unha decisión que non lle fora consultada? Polo visto, no noso país aínda hai mulleres que necesitan pedir permiso cando no deberían facelo.

1 respuesta hasta el momento ↓
ediec // Agosto 12, 2009 a 5:21 pm |
Vamos a ver: si Ud. misma saca una conclusión a la que parece estar abocada de antemano -ya desde el el título-. ¿Por qué entonces se hace tantas preguntas?